SpoenkJack Tummers

Ik heb het al eens vaker gezegd, katten zijn volgens mij perfecte wezens. Evolutionair volmaakt. Ze zijn dan ook, behalve wat kruisingen her en der, in duizenden jaren bijna niet meer veranderd. Maar de mens, daar kan nog heel wat aan verbeterd worden. Kijk nou bijvoorbeeld naar de mond en de maag. Het spreekwoord luidt: ‘De ogen waren groter dan de maag’. Ik heb dit spreekwoord nooit zo goed begrepen. Ik kan een hele zak chips in mijn eentje naar binnen werken zonder ook maar één blik op die zak te werpen. De reden dat ik blijf eten heeft niks te maken met mijn ogen maar met mijn mond. De smaakpupillen (of zou het spreekwoord zijn afgeleid van pupillen?) zorgen ervoor dat ik blijf eten. De smaak van de chips, de prikkeling van de paprika op mijn tong, de vorm van dat enkele chippie die zo perfect in de mond past. Alles heeft te maken met de sensaties binnen in mijn mond, terwijl mijn ogen de film volgen op de tv. Dat gaat een hele tijd goed, totdat het fout gaat. Terwijl mijn mond blijft vragen om meer, begint mijn maag tegen te sputteren. Alleen, en dat is nu jammer, altijd te laat. Waarom is het niet zo dat wanneer de maag vindt dat het genoeg is, deze via ons zenuwstelsel een seintje geeft aan onze hersenen, die vervolgens een seintje sturen naar de smaakpupillen in onze mond, en die de opdracht geeft andere signalen aan ons bewustzijn door te geven dan in het begin, zodat wanneer je het volgende chippie in je mond stopt denkt ‘Hè, getver! Paprikachips!’, en de bak met chips zonder enig probleem aan de kant schuift. Dát zou ik nou nog eens een sprong voorwaarts noemen in onze evolutie!

Komend weekend kunnen mensen weer terecht bij diverse stallen om te kijken naar landbouwdieren, en om vragen te stellen over het leven van de boeren en de dieren, met komend weekend speciaal aandacht voor het varken. Op de website www.stapindestal.nl worden al een paar voorstellen gedaan voor interessante vragen. Ik heb er zelf nog een paar aan toegevoegd.

Consolidated is nog steeds een van mijn favoriete muziekgroepen. Voor zover ik weet bestaan ze niet meer, of zijn alleen nog maar sporadisch actief. Omdat ik net dat stukje schreef over Diederik Stapel en het ‘bewezen’ hufterige gedrag van vleeseters, bij deze het ‘nummer’ Meat, meat, meat and meat van hun cd Business of Punishment. Of hoe een rasechte American Burger denkt over vlees:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Amper twee weken geleden bezocht ik Diederik Stapel nog in zijn werkkamer aan de Universiteit van Tilburg. De reden was het toen pas gepubliceerde onderzoek naar de psychologische effecten van het eten van vlees. Vlees eten zou bijvoorbeeld verband houden met hufterig gedrag. Ik zei toen nog tegen hem dat ik het maar raar vond dat iets wat zo duidelijk is, zo nodig toch nog door de wetenschap bewezen moet worden. Naar nu blijkt heeft hij onderzoeksresultaten verzonnen en deed hij dit in het verleden wel vaker. Volgens het Brabants Dagblad is de wereld van de wetenschap geschokt door deze ontdekking. Zou het werkelijk? Wat Diederik Stapel deed kan en mag natuurlijk niet, maar zou het werkelijk zo zijn dat dit soort dingen niet veel vaker gebeuren in de wetenschap? Me dunkt van wel. Als het al niet om het geld is door bijvoorbeeld onderzoeksresultaten zodanig te beïnvloeden dat vergunningen kunnen worden verkregen, dan wel door het ego en de ambitie van wetenschappers. Wetenschappers zijn ook maar mensen en geen machines. De wetenschap pretendeert objectief te zijn en haast wiskundig in zijn exactheid, maar ook wetenschap is subjectief en wispelturig. Wat vandaag waarheid is kan morgen door een ander onderzoek weer ontkracht worden. Wat dat betreft kan ik Diederik wel een beetje begrijpen en heb ik met hem te doen als de media de komende tijd over hem heen zou vallen als dé boosdoener in de wetenschappelijke wereld. Niet alles hoeft wat mij betreft onderzocht worden om niet al duidelijk genoeg te zijn van zichzelf. Neem nou bijvoorbeeld het ‘feit’ dat het nog steeds voor het overgrote deel vrouwen zijn die thuis de maaltijd bereiden. Dat zou je kunnen gaan onderzoeken, maar nodig is dit niet. Hoe ik dit zo weet? Heel simpel: ‘s morgens en ‘s middags zie ik voornamelijk vrouwen de hond uitlaten, en ‘s avonds tussen zes en zeven zijn het bijna altijd mannen die dit doen. Als tegenprestatie zeg maar, voor het koken door de vrouw. Dan ga ik wel even van de hypothese uit dan men samen de afwas doet of een vaatwasser heeft. Ik kan nu eenmaal niet alles weten.

The New Kids maken momenteel furore, ook in Duitsland. Helaas, zou ik willen zeggen, want van een paar grappig bedoelde sketches is het uitgegroeid tot een satirisch misbaksel. Maar commercieel loopt het nog als een trein en dus dendert die trein door. Tot in de snackbars zag ik, waar ze nu ‘Knoeperts’ verkopen. Een vleesbrok op een stokje. De Magnum opus onder de snacks. Terwijl er door de overheid en de medische wereld geroepen wordt om gezondere snacks voor bij de friet, reageren fabrikanten hier blijkbaar op door steeds grotere snacks te maken met meer vlees. Het enige verschil met vroeger is dat er nu geen vleesafval meer verwerkt mag worden in frikandels. Dat zit nu in hondenvoer, zoals dat van Barf: een lekkere mix van gemalen ruggewerf, hersenen en potenpaté. Smakelijk eten!

Onder de naam Sigma vleesvarkensvoeders introduceert Hendrix UTD nieuwe berenvoeders die rekening houden met de potentie van moderne beren. Sigma berenvoeders kenmerken zich door een uitstekende opname in de start- en jeugdfase. Met de Darmprotector wordt optimaal gestuurd op de darmgezondheid en de Vleesstimulator zorgt samen met de juiste eiwitvoorziening voor een hoge vleesaanzet. Resultaat: een lage voederconversie, hoge groei en een uniform hoogwaardig karkas. Ofwel, een maximale voerwinst per m2.

Deze idiote tekst is afkomstig van de website van Hendrix UTD. Alsof je het hebt over een nieuwe olie die zorgt voor een nog betere smering en rendement van de motor van je auto. Ik ga er verder niet over uitwijden, mijn mening over dit soort dingen is wel duidelijk. Ik plaats deze tekst hier alleen maar omdat ik zou willen dat iedereen weet welke ‘incompotente’ gedachtengang er achter het vlees zit dat men bij de supermarkten kan kopen. Je hoeft niet met een mitrailleur in het wilde weg te gaan schieten om compleet gestoord te zijn.

Ik begrijp het nog steeds niet, die vasthoudendheid van mensen aan bepaalde eetgewoontes. Gaat het slecht met de vis in de oceanen door overbevissing, gaat men over tot het kweken van vis. Is bio-industrie slecht voor het dier en het milieu, wil men overgaan tot het houden van insecten als bron van eiwitrijk voedsel. Beide methoden noemt men duurzaam. Een rotwoord vind ik dat inmiddels. Het is hét woord om kritische vragen mee te kunnen ontwijken. Als iets duurzaam genoemd wordt, dan zal het wel goed zijn. Met betrekking tot vlees heb ik altijd gedacht, waarom de koe eten als er naast hem een bloemkool groeit die mij kan voeden? En waarom de vissen uit het water vissen als ik ook boontjes kan doppen? En waarom insecten vermalen als de gewassen waar die insecten op landen mijn lichaam meer dan gezond kunnen houden? Het gaat natuurlijk om dat ‘eiwitrijk’. Alleen is het zo dat vlees, vis en sprinkhaan echt niet de enige bronnen van eiwitrijk voedsel op deze planeet zijn. Peulvruchten en noten zijn bijvoorbeeld net zo goed. Dat er toch nog steeds gezocht wordt naar manieren om ‘duurzaam’ vlees en vis te kunnen blijven eten heeft mijns inziens alleen maar te maken met de vasthoudendheid van de mens. Daar ben ik trouwens geen uitzondering op. Dat zakje chips ‘s avonds…

Meer informatie over eiwitten/proteïnen »

Albert Heijn gaat uit ‘eigen vrije wil’ meer betalen voor varkensvlees. Het vlees wordt iets duurder, maar niet zo duur als dat van biologische varkensboeren. Varkens krijgen hierdoor meer ruimte – liefst 0,2 vierkante meter meer! – en speeltjes tegen de verveling. Ook worden ze niet meer gecastreerd, krijgen ze voer van duurzaam verbouwde soja, en wordt het vervoer naar de slachterij beperkt tot maximaal vier uur. Geweldig nieuws voor de miljoen varkens die op deze revolutionaire manier per jaar ‘geproduceerd’ zullen gaan worden, speciaal en alleen maar voor de AH. Als niet vleeseter moet ik hier natuurlijk blij mee zijn. Alle beetjes helpen. En als het dan toch de goede kant opgaat zit er misschien ook wel een leuk schoolreisje in voor kinderen die graag willen weten waar ons eten vandaan komt. Moeten we zeker ook hier in Nederland zien te organiseren.

Via M. van de werkgroep van de Partij voor de Dieren Brabant kreeg ik een proefpakketje Soyes. Wat blokjes ham, een gehaktballetje, reepjes spek, kippenvlees en tonijn. Alles gemaakt op basis van soja maar met de structuur en smaak van vlees. Dat is tenminste de opzet van het merk Soyes. Maak vegetarische producten die er exact zo uitzien als het echte spul en met exact dezelfde smaak om op die manier de overstap naar vleesvervangers aantrekkelijker te maken. Zelf ben ik inmiddels de smaak van vlees al lange tijd ontgroeid. Uit nieuwsgierigheid heb ik het proefpakketje mee naar huis genomen en ben gaan bakken. Het resultaat is vlees dat geen vlees is, nauwelijk van echt te onderscheiden. Spek smaakt en ruikt naar echt spek, ham smaakt als ham. Het beste bewijs voor dit nauwelijks-van-echt-te-onderscheiden-nepvlees kwam van mijn maag. Ik werd er een beetje misselijk van namelijk. Aan mij zijn de producten van Soyes niet besteed, maar vleeseters die het geprobeerd hebben zijn er dol op. M. staat regelmatig met een wok bij allerlei gelegenheden en evenementen om de producten van Soyes te promoten en krijgt alleen maar positieve reacties. Dit is geen reclamepraatje. Probeer het zelf maar eens: www.veggiedeli.nl. En dan is het daarna natuurlijk de bedoeling dat er naar gevraagd gaat worden in de supermarkt. Zal de prijs ook goed doen.

Naar aanleiding van De missie en visie van de C1000:

C1000 hecht voor al haar producten grote waarde aan een goede kwaliteit. Wat de betreft de inkoop van al onze producten, ook in de actie, doen wij geen concessies ten aanzien van de kwaliteit. De vleesproducten die wij in deze actie voor een zeer scherpe actieprijs kunnen aanbieden, voldoen dan ook aan al onze gebruikelijke eisen. Wij willen onze klanten altijd laten zien dat ze bij C1000 terecht kunnen voor goede producten tegen een goede prijs. En daarom doen wij ook dergelijke acties.

Dit sluit goed aan bij een reactie van iemand op een poll in het Brabants Dagblad over deze kiloknallers: ‘Als ik een flinke homp vlees op mijn bordje heb, wil ik helemaal niet bezig zijn met de vraag of het dier in de watjes lag of in de stront. Ik wil gewoon goed en goedkoop vlees, meer niet’. Vertaald naar de de instelling van de C1000 (en andere supermarkten) betekent dit: ‘Als de consument een flinke homp vlees op zijn bordje wil zonder zich af te vragen of het dier in de watjes lag of in de stront, dan leveren we hem dit. Ons interesseert dit namelijk ook niet. Wij leveren gewoon zo goed en goedkoop mogelijk vlees, meer niet’.