Tuinvogeltelling 2012: 1 koperwiek minder
Een doffe knal, net na de middag, en ik wist eigenlijk meteen wat er aan de hand was. Het was alleen nog de vraag hoe erg het ermee gesteld zou zijn. Een koperwiek was met hoge snelheid tegen het raam van de woonkamer gevlogen en lag stil op het beton van het balkon, met een klein rood vlekje naast zijn snavel. In de tijd dat ik hier woon is het drie keer eerder voorgekomen dat een vogel op die manier aan zijn einde kwam. Ik vind het wel nog steeds vreemd, want het raam ligt verdekt onder het balkon van de bovenbuur en vanaf beneden gezien is er geen reden voor een vogel om te denken dat het een doorgang zou kunnen zijn naar een andere kant.
Ja, behalve die ene ‘andere kant’ dan, die voorbij de grens tussen leven en dood. Misschien is hij toch geschrokken van iets waardoor hij plotseling de baan van zijn vlucht moest veranderen. En het blijft een triest gezicht, zo’n dood vogeltje. En ik kan het niet laten er steeds weer een foto van te willen maken. Die pootjes die zo hulpeloos in de lucht hangen zullen nooit meer een takje vasthouden. Snik :(.

























