TOM: Trots op Mijzelf
Trots op Nederland, Trots op Tilburg. Ik moet er niks van hebben. De rillingen lopen over mijn rug als ik iemand hoor praten over ‘wij Nederlanders’, ‘het Brabantse volk’ of ‘onze jongens’. Ben ik er dan niet trots op Nederlander te zijn? Wat een rare vraag is dit toch. Als ik nee zou antwoorden zou men gaan denken dat ik een hekel heb aan ‘mijn eigen volk’. Maar ik zou er ook geen ja op kunnen antwoorden want wat is in vredesnaam ‘n Nederlander? Ik kan zelfs niet eens trots zijn op mijn beste vriend of vriendin. Wat hij of zij doet of bereikt heeft is van hem/haar. Op zijn hoogst kan ik er veel waardering voor voelen en blij zijn dat ik deze persoon tot mijn vrienden mag rekenen. Maar trots? Dat riekt net iets te veel naar eigenbelang. Mijn vriend, mijn kind, mijn volk. Het enige dat ik met goed fatsoen kan zijn is trots op mijzelf, en daarom heb ik een nieuwe partij opgericht: TOM. Nee, je kunt er geen lid van worden en ook niet op stemmen. Niemand niet. Deze partij is helemaal van mijzelf. Richten jullie maar je eigen partij op, je eigen TOM. Maar ja, als iedereen dat gaat doen is ook raar. Dan zijn we allemaal samen TOM. STOM.













Beste Jack,
Vol verwondering heb ik je weblogje gelezen. Wat ik erg jammer vind is dat je hierin volkomen onterecht onze partij woorden in de mond legt en hierbij direct een relatie naar uw gevoelens bij deze woorden.
Uit uw berichtje blijkt tevens dat u onze berichten en ons verkiezingsprogramma geenzins heeft gelezen. Ik zie dit dan ook als een smakeloze ongefundeerde poging van smaad.
Ik nodig je graag uit om onder het genot van een kop koffie kennis te maken met onze organisaties en met elkaar van gedachten te wisselen.
Met vriendelijke groet,
Joost van Puijenbroek
Fractievoorzitter Trots op Nederland Tilburg
Hoi Joost,
Mijn stukjes zitten altijd vol met vrije associaties, gevoelens, ideeën, vaak met een humoristisch tintje. Ik reageerde dan ook voornamelijk op de naam van de partij. Dat alleen al was voor mij voldoende om mijn wenkbrauwen hoog op te tillen. Verder schrijf ik mijns inziens niks inhoudelijks over de partij en ik voel dan ook geen behoefte daarover met iemand in gesprek te gaan. Ik schreef vanuit verwondering omdat ik iemand ben die niet kan begrijpen hoe een partij zich zo kan noemen. Een korfbalclub of een voetbalclub, maar toch geen politieke partij?