Van dik hout zaagt men Planck
Sorry. Maak ik niet al te lang geleden een opmerking op Twitter over de woordpelingziekte, kom ik nu zelf met deze flauwe titel op de proppen. Planck is geen plank maar een satelliet. En deze satelliet heeft voor het eerst een ‘microwave’ foto gemaakt van ons complete universum. Dat is natuurlijk prachtig en ik wil dit staaltje menselijk kunnen echt niet belachelijk maken, maar naast fascinatie en een gevoel van lichte euforie moet ik tegenwoordig ook vaak glimlachen om dit soort nieuwtjes. Want hoe vaak is het niet voorgekomen dat een of andere zekerheid of theorie in een later stadium niet bleek te kloppen? Daarom vermoed ik dat als Planck maar lang genoeg blijft doorzagen en onze telescopen maar lang genoeg en ver genoeg blijven kijken we op een gegeven moment van onze stoel glijden omdat daarbuiten, buiten dat onvoorstelbare grote ding dat wij de kosmos noemen, nóg een kosmos blijkt rond te zweven. En nog een en nog een. Een hele bloedbaan vol met kosmossen. BANG! Weg theorie over de oorsprong van het heelal en wetenschappers zijn weer terug bij af en aan de anti-depressiva. Maar hij blijft mooi, die kosmos van ons.
