Kun je ongebonden zijn
verbonden door losse tijd?
Geen mooi strand of pad
meer iets van korrels op een tapijt?

Te licht om te blijven liggen
voortgedreven door de wind.
Niet gevat in een duidelijke vorm
zoals toen, zoals kind.

Voor mij geen zandkastelen
slechts een hoopje in mijn hand,
dat langzaam sijpelend door mijn vingers
in de onbepaalde tijd beland.

Maar toch blijf ik hoopvol graaien
al moet ik soms een schepje lenen,
want het zand uit mijn kindertijd
zit nog steeds tussen mijn tenen.

(Ter gelegenheid van mijn 40ste verjaardag, afgelopen vrijdag, 28 maart)